Skip to content

ಅವಳೆಂಬ ನನ್ನಾಸೆ

ಆಗಷ್ಟ್ 7, 2015

ಒಡಲೊಳಗೊಂದು ಏಕಾಂತ ಮೌನ
ಅವಳ ನಲಿವಿಗೆ ಮಳೆಯಾಗಲು ಕಾಯುತ್ತಿದೆ,
ಕೊನೆಗಾಣದ ಬದುಕಿನ ಆಕಾಶದಲಿ
ಚಲಿಸುತ್ತಾ,,,,,,,

ತುಂಬು ಯವ್ವನದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲವಳು
ಕೈ ಸವರಿ, ಉಸಿರು ತಾಕಿಸಿದಾಗ,
ಮನ ಇನ್ನ್ಯಾವುದೋ ತಂಪಿಗೆ ಹಾತೊರೆದು,
ಮೌನ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು,

ಎಲ್ಲೋ ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಗೂ,
ಅವಳೆದೆಯ ನಲಿವಿಗೂ, ಹೇಗೆ ಸಂಬಂದ
ಮೌನ ಮೋಡದೊಳಗೆ ಹಕ್ಕಿಯಾಗುವ
ನನ್ನಾಸೆಗೆ, ಅವಳಿಂದಲೇ
ಚುಂಬನದ ಪೂರ್ಣ ವಿರಾಮ.

ಗಾಳಿಯ ಆಹ್ಲಾದವನು, ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು,
ತಾನು ಮೌನವಾಗಿ, ನೆಲದೊಳಗೆ ಹೂತ ಬೇರು,
ಆಳದ ಹನಿಯನ್ನು, ತುದಿ ತಲುಪಿಸುವ ಅವ್ವ,
ಇವಳೂ ಹಾಗೆ, ಮನೆಯೊಡಲ ಬೇರು, ನನ್ನವ್ವ.

ಸ್ವರವಿಲ್ಲದೆಯೂ ಹಾಡಬಲ್ಲಳು ಅವಳು,
ಕತ್ತಲೆಯಲಿ ದೀಪವಿಲ್ಲದೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ,
ಭೂಮಿಯಲಿ ನಿಂತು, ಆಗಸವ ಚುಂಬಿಸಿದಾಕೆ,

ಪ್ರತೀ ಎದೆಗೂ ಮೌನದ ಸಿಹಿ ಉಣಿಸುತ್ತಾ,,,,,

Advertisements
ನಿಮ್ಮ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆಯಿರಿ

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: