Skip to content

ಅನ್ನದ ರುಚಿ

ಮೇ 25, 2016

image

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಅಂತರ್ಜಾಲ

ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಗಿಡದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡಿದ ನೆನಪಾಯಿತು ಈ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದಾಗ. ಅಲ್ಲಿನ ಹುಲ್ಲುಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಏನೋ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಾ, ಮೊಸರನ್ನಕ್ಕೆ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ನೆಂಜಿಕೊಂಡು, ಸೊರಕ್ಕನೆ ಸೊರೆಯುವಾಗ ಇರುವೆಯೊಂದು ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಇಣುಕಿದರೆ, ಅದಕ್ಕೂ ಒಂದೆರಡು ಅಗಳು ಹಾಕಿ, ಮತ್ತೆ ತಿನ್ನಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಊಟಕ್ಕೆ, ಊಟ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಹೆಸರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಬಾಲ್ಯ ಅದು, ಈಗ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತರೆ ನೂರಾರು ಅರೆ ಬೆಂದ ತಿನ್ನುವ ಮೆನುಗಳು, ಯಾವುದು ತಿಂದರೂ ರೋಗ ಫ್ರೀ,,,,

ಅತ್ಯಂತ ಆಧುನಿಕ ಮಂದಿಗೆ, ನೆಲದ ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ತಿನ್ನುವ ಭಾಗ್ಯ ದೊರಕಿಲ್ಲವೇನೋ, ಆದರೆ ಜಗತ್ತು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ದಿನ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಅಂಟಲೇ ಬೇಕಲ್ಲವೇ.

ಜಾಗತೀಕರಣ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಳ್ಳೆಯದರ ಹಾಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಈ ನೆಲದ ಭಾವಗಳಿಗೆ ಜಾಗವಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ಯೂರ್ ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್,,,, ಅಯ್ಯೋ ನಾನೂ ಈ ಜಾಗತೀಕರಣದ ಭಾಗವಾದೆನಲ್ಲ ಹೆಮ್ಮೆಗಿಂತಾ ನೋವು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ, ಬದುಕನ್ನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ವೇಗ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ಏಕೆ ಮನದಣಿಯೇ ಕೊರಗಬೇಕು, ಅರ್ಥವೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬದುಕಲು ಹಣ ಬೇಕಲ್ಲ, ಬದುಕಲು ಹಣ ಬೇಕೆಂದು, ಬದುಕಿನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಆಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಸಿಗದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಹುಡುಕತ್ತಲೇ, ಕತ್ತಲೆಗೆ ಜಾರಿ ಬಿಡುವುದೇ ಬದುಕು,

ಬದುಕಿಗೆ ಕೊನೆಯ ದಿನವನ್ನು ಮೊದಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಎಷ್ಟು ಚಂದ. ಆ ದಿನ ಬರುವ ಮುನ್ನ, ಪ್ರಕೃತಿಯಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಅವ್ವ ಅಪ್ಪನ ಜೊತೆ ಬದುಕಬಹುದು,

ಆದರೇ

ಅಷ್ಟೇ,,,,,,,,,,, ನಲಿವೊಂದು ತುಟಿಗೆ ಮುತ್ತಿಡಲಿ

Advertisements
5 ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು
  1. ಭಾವ ಜೀವಿಗೆ ಈಗಿರುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಬದುಕುವುದು ಕಷ್ಟ. ನೆನಪುಗಳೆ ಸುಃಖ
    ಕೊಡುವ ಸಂಗಾತಿ.👌

    Liked by 1 person

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: