Skip to content

ನಾನು ತುಟಿ ಕಚ್ಚಿ ಅತ್ತಿದ್ದು,

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 23, 2016

ಹೇ ಕೇರಳದ ಹುಡುಗಿ, ನಿನಗೆ ಹೇಳದೆ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಬೇಕೆಂದು ನಾನೆಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ, ಆದರೂ ನಿನಗೆ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾಗಿ, ಅದೇಗೋ ನನ್ನ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದ್ದೆ. ಅದೇ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ ನಾನು ನಿಂತದ್ದು, ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ದೂರದಿಂದಲೇ ನಿನ್ನನು ನೋಡಿದೆ ನಾನು, ಪದೇ ಪದೇ ನಿನ್ನ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಇರುವ ಧೈರ್ಯ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ನೀನು ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣಿನ ಅಂಚಿಗೆ ಬಂದ ಹನಿಯನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದು, ಕೆನ್ನೆಯನ್ನು ಕೆಂಪಗಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟೆ,,,,,,

ಎಲ್ಲೋ ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಸಿಕ್ಕಿ, ಮತ್ತೆ ಪದೇ ಪದೇ ಸಿಕ್ಕಿ,,,,,,, ನಗು ಅದಲು ಬದಲಾಗಿ, ಮಾತು ಅದಲು ಬದಲಾಗಿ, ಸಣ್ಣಕೆ ಸೋಕಿದ ಗಾಳಿಗೆ ನೀನು ಅದರುವುದನ್ನು ನಿನ್ನ ಎದುರೇ ನಿಂತು ನೋಡುವಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದೆ ನಾನು,,,,,, ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ತಿಂಡಿಯನ್ನು, ನನಗಾಗಿ ಮಾಡಿ ನೀ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ ನಾನು, ನನ್ನ ಬೈಕಿನ ಹಿಂದೆ ಕೂರುವ ನಿನ್ನ ಆಸೆಯನ್ನು ನಾನು ಪೂರೈಸಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸದಾ ನೋವುಪಡುತ್ತಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಅದೇನನ್ನೋ ಹೇಳಲು ಬಂದಂತೆ ಭಾಸವಾಗಿತ್ತು ನನಗೆ, ಒಂದೊಮ್ಮೆ ನಾನು ಲಂಡನ್ನಿಗೆ ಹೊರಟಾಗ, ನೀನು ಆದಷ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಜಾಗೂರಕನಾಗಿರಲು ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಕೊನೆ ಕ್ಷಣದ ಮುಂಚೆ, ನನ್ನ ಹಣೆಗೆ ಕೇರಳ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಕುಂಕುಮವನ್ನು ತೀಡಿ ಓಡಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಮನದ ಚಿಕ್ಕ ನೋವಿಗೂ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅದೇಗೆ ಹನಿಗೂಡುತ್ತಿದ್ದವು ಎನ್ನುವುದು ಇವತ್ತಿಗೂ ನನ್ನನೂ ಕಾಡುವ ವಿಸ್ಮಯ.

ಕೇರಳದ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗಿಂತ ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತೇ ಜಾಸ್ತಿ ಇದೆ ಎಂದು ನೀನು ರೇಗಿಸಿದಾಗ, ನಾನು ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಯ ಅವತಾರ ಎಂದು, ಮತ್ತೆ ಕ್ಯಾಮರಾ ಹೇಗೆಳಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಾನು ಕಾಡು ಹೊಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ನೀನು, ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮನುಷ್ಯ ರೂಪದ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದೆ, ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಕಾಲುಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಜಾರಿ ಬಿದ್ದಾಗ, ನನ್ನ ಎತ್ತಲು ಓಡಿಬಂದು, ನೀನು ಕೂಡ ಬಿದ್ದಿದ್ದೆ, ಆ ಒಂದು ವಾರ ಪೂರ್ತಿ ನೀ ನನಗೆ ಬೈದುಕೊಂಡೆ ಇದ್ದೆ ಅಲ್ಲವಾ. ಅದಾಗಿ ಒಂದು ವಾರಕ್ಕೆ, ಹೆಣ್ಣು ಜಿಂಕೆಯೊಂದು ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಹಿಂದೆ ಓಡಿ ಹೋದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, “ನೋಡೋ, ನಿನ್ನ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಹರಿಣ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ” ಎಂದು ರೇಗಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ನಿಜ ಕಾಡಿಪ್ರಾಣಿಯೆಮ್ದು ಒಪ್ಪಿದ್ದೆ,,,,,ನೀನು ನೀಡಿದ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ, ನಾನು ಹೇಗೆ ಋಣಿಯಾಗಿರಲಿ ಹುಡುಗಿ ?

ನೋಡು ನಾನು ಇವತ್ತು ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿ ಇನ್ನೆಲ್ಲೆಗೋ ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ, ಬದುಕು ಕರೆದಲ್ಲಿಗೆ ಓಡುವುದಾಗಿದೆ, ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದ ಈ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು, ಗೆಳೆತಿಯಾಗಿ ಪೊರೆದೆ, ನಾನದಕ್ಕೆ ಸದಾ ಋಣಿ,,,,,,, ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಹೃದಯದಿಂದ,,,,,,, ಗೆಳೆತನಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದೆ,,,,,, ನೋಡು ಅದೇ ಸ್ವಚ್ಛ ಹಸಿರು ಬೆಟ್ಟ, ನನ್ನ ನೆನಪಿನ ಕಾಣಿಕೆ,

ನಾನಿನ್ನು ಬಸ್ಸು ಹತ್ತುತ್ತೇನೆ,,,,,,ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಾಯಬೇಡ ಇಲ್ಲಿ, ಗುಂಡಗಿನ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿ ಮತ್ತೆ ಸಿಗುತ್ತೇವೆ,,,,,, ನಾನು ಬಸ್ಸಿನ ಒಳಗೆ ಕುಳಿತು,,,,,, ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಾದುಹೋಗುವ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನೆನೆದು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ತುಟಿಕಚ್ಚಿ ಅಳುತ್ತೇನೆ,,,,,,,

ಯಾವ ಕೆಟ್ಟತನವಿಲ್ಲದ, ಸುಂದರ ಗೆಳೆತನಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು,,,,,,

-ಜಿ ಕೆ ನವೀನ್ ಕುಮಾರ್

Advertisements
ನಿಮ್ಮ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆಯಿರಿ

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: